Hakkımda

Fotoğrafım

Deneyimlerim, üzüntülerim
, dileklerim burada sizlerle:) neşeli ol, hayatını yaşa;)

4 Ekim 2017 Çarşamba

Bana Çocukluk Günlerimi Versinler

   Yaşlanıyorum sayın okuyucu; çünkü artık 'bizim zamanımızda! diye başlayan cümleler kurmaya başladım.Bizim zamanımızda çocuklar sokakta oynardı, annelerimiz eve çağırsa da duymazdan gelir ya da duyamayacağımız yerlere giderdikte duydu da gelmedi diye evde olay çıkmasın:)Şimdiler de ise durum tam tersi, bilgisayar başından kaldırılmaya çalışılıyor çocuklar.


Üzülüyorum, elimde değil üzülüyorum şimdi ki çocuklara; çünkü sokak kültüründen uzaktalar, sürekli ellerinde tablet, telefon.Susmaları için bir çözüm, yemek yemeleri için bir çözüm olarak gösteriliyor.'Benim oğlan pepeyi açmadan yemek yemiyor', annen sana nasıl yediriyordu zamanında acaba.Biz eskiden bilirdik haftasonları veya yaz tatillerinde, erken uyanırsak eğer çizgi film kuşağına yetişebileceğimizi bilirdik, kükreyen aslanla başlardı caaağnıım çizgi filmler.Ekranda gördük mü kilitlenirdik, bitene kadar da mahallede hiçbir çocuk sokağa çıkmazdı.
Çocukluk hayallerimden biri Tom ve Jerry deki biftekten yemekti; ama eve hiç öyle biftek gelmezdi,bizim kasapta hiç işten anlamıyor canıııımmm.Bir de Tolga abi ile Hugo vardı, bir kez bile izin vermemiştir annem aramama, çocukluk acımdır mesela:)
Bunlar bitti mi sokağa bir fırlayışımız var, sözleşmemize gerek yok; çünkü çizgi film kuşağı bitmiş artık anne kuşağı başlamıştır,  öyle bir koşardık ki...
Bizim mahallede kız çocuğu pek yoktu, çoğu da akrabamdı zateb küçük yerde yaşıyorduk.Mahallede tek tük kız vardı bizim yaşlarda olan 3 kişiydik.Biri amcamın kızı Seçil, yengem onu oyuncak süslü bir bebek gibi yetiştirirdi genelde o yüzden evde bebeklerle oyuncaklarla oynardı, Alev vardı komşunun kızı o da pek mızmız, mahallenin erkek fatması bendeniz:)Belimde boncuklu silahla savaş oyunlarından geri kalmazdım, çelik çomakta en çok uzağa ben atacam diye inletirdim ortalığı(atamadı), bir bilye oynamayı beceremezdim.Beceremiyorum bir de kızım diye Alev'in abisi benimle dalga geçerdi, aynı yaşta; ama farklı sınıflardaydık.O zamandan bir feministlik damarım var, ne o sadece erkekler mi yapabilir, erkek yaparsa ben de yaparım filan diye, bir de milletin içinde benimle dalga geçti diye intikam planları hazırlıyorum.

Tata ta taaam, bulduum.Buldum seni pislik diye gülmeye başladım.Kamış bitkisini bilirsiniz heralde, dedem bize sepet örmek için kamış toplamıştı bir yerlerden, ben de gittim buldum.Aldım yanıma bir bıçak ince ince sivri sivri parçalar haline getirdim.Başladım bir çukur kazmaya, öyle çok büyük değil bacağımın yarısını sığacak derinlikte.Kazma işlemi bitince o kamışları tek tek dikmeye başladım çukurun içine, sonra üzerine su döktüm bir de üzerine naylon poşetimsi bir şey koydum ki farkedilmesin.Geriye çocuğu yani Tolga'yı bu tarafa çekmek vardı.
Elimde dinamit var ooğğluuuumm sen mum san da üfle:)Kızdırdım onu peşimden koşmaya başladı, güya oyun oynuyoruz, görürsün oğlum sen, sen misin kızım diye benimle dalga geçen, erkek oyunlarında işi yok diyen, bir koşuyorum sanırsın maraton.Hazıraladığım tuzağa doğru gittim tam önüne geldim, bir kıvraklıkla atladım oradan; ama Tolga ah zavallı çocukk bacağını çukura teslim etti, tek bacağı çukurun içinde kamışların verdiği acıyla kendini yerden yere atıyor.Noooolduuuu süt çocuğuuuuu, ne oldu oğlan seni, gördün mü kız çocuğunu
Şuan hala gülüyorum, tamam yaptığım doğru bir davranış değildi; ama çok damarıma bastı ne yapayım.Meltem Sert'im oğlum ben sen hayırdır ya.Annesi uzun süre bizimle oynamasını yasakladı, aynı mahalledeydik, ben okul değiştirmiştim ortaokulda uzun bir süre görmedim, yıllar sonra gördüğümde çok yakışıklı bir çocuk olarak karşıma çıkması kaderin bir cilvesiydi  heralde:)

Ben anılarımdan sadece bir tanesini anlattım ve geçmişe gittim güldüm, özledim.Şimdiki çocukları düşünüyorum ne hatırlayacaklar acaba, bilgisayar oyununda şu levele kadar gelmiştim( hiçbiri de bir süper mario değil ha), tabletimin modeli şuydu filan.Tamam aileler artık sokaklara güvenmiyor, bir anlamda haklılar; ama bu kadar teknolojik bir çocukluk nedir ya, çocuklar anne babalarından çok telefon ekranını görüyorlar, ya hep beraber ayrı ayrı ekranlara bakıyorlar.
Çocukları bunlara alıştıranlar aileler.Valla herkes bir düşünsün derim.Eline telefonu veriyorlar, tableti veriyorlar sırf sussun diye, e malum aileler de hep telefonlarıyla ilgileniyor, sosyal medyasıymış bilmem nesiymiş.Bir karikatür vardı bulamadım, çocuğun her hareketinin fotoğrafını videosunu çeken bir anne baba ve sürekli telefonu gördüğü için anne babasının kafasını telefon ekranı olarak gören bir bebek.Evet her güzel anı yakalamak istiyorsunuz ona eyvallah ben de isterim herhalde; ama çocuğun yanında o kadar telefonla oynamak, çocuğun eğlencesine ortak olmak değil de onu sosyal medyaya yüklemeye çalışmak çocuğunuzu da itiyor.Çocuğum telefon tablet bağımlısı oldu diyorsunuz, neden acaba???Çocuklara çocukluklarını yaşatalım, bırakın sokak kültürünü yaşasınlar öğrensinler, ileride istemeseler bile zaten bu teknolojik dünyaya ayak uydurmak zorunda kalacaklar.Son olarak, KEŞKE dönebilsem o günlere, oooof offff

19 yorum :

  1. Şanlı çocuklardık :)) Bugünün de tadını çıkarmak gerek :) İyi özetlemişsin konuyu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bayağı şanslıydık bence, n oyunlar oynardık bee, hepsni yazsaydım tabiri caizse roman olurdu :D

      Sil
  2. Bizim çocukluğumuz daga güzeldş,daha özeldi.
    Şimdi dediğin gibi bilgisayar başkarında geçiyor çocukların ömürleri.
    Eskileti hatırladım.
    Emeğine sağlık.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim canım:) üzülüyorum onlara yazıııık

      Sil
  3. Fotoğraftaki kız çocuğu sen misin yoksa temsili mi? Çok tatlı:)))Haklısın hele benim zamanımda evde sadece çizgi romanlar, hikayeler, Hayat mecmuaları okumak için dururdum yoksa doğru sokağa:)))ama yaşlandım deme sen öyle dersen ben ne yapayım 60'ıma 3 ay kaldı. :(
    Eline sağlık, gülerek okudum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yok abla :) problem çocuk diye bir film vardı oradan aldım, o da bizim çocukluğumuzun filmi işte :D bizim zamanımızda ozmo vardı ingilizce öğrenelim diye almayı beklerdik:) bende işte yarı yaştayım, hangi yaşta olursak olalaım hayatın tadını alabilelim inşallah,, bol öpücükler

      Sil
  4. Hahaaa meltem ya harikasin 😂 bende oglan cocugu gibiydim. Futbolda hep ilk beni secerlerdi rövasata bile çakmısligim var düsn. Cok da güzel misket oynardim varya 😁

    Haketmis ama o cocukta. İyi yapmissin 😁 gecekten de öyle simdiki cocuklar cok teknoloji bagimlisi oldu ha. Ama disariya da salmak dogru gelmiyor ortalik cok karisik güvenemiyor insan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben hep avucumun içine alıyormuşum öyle diyorlardı, yani gayet oynuyordum bence ama itiraz ediyorlardı.futbol oynamayı ben de çok severdim, liseye gidene kadar da oynadım, halı sahaya giderdik.

      valla haketti o Tolga, sonrasında kuzenmle sevgili oldular onu üzdü, aynı şeyi yapasım gelmişti:D dışarısı tehlikeli malesef haklısım; ama aileler başlarındayken park keyfi de olabilir.

      Sil
    2. Benim kizi bugn teyzesi parka götrdü nasil seviniyor görsen 😁

      Keske bu seferde kuzenin yapsaydo aynisini haha 😁 ben lisede bike futbol oynadim yaa. Rezalete bak 😂 erkek fatma gibiymisiz baksanaa

      Sil
    3. bizim sitedekiler ana babayı beklemiyor zaten çoğununki önemsemiyo bile salıyorlar dışarı :D kuzenim de az çektrmedi valla, en son başka biriyle evlendi çocuk, gördük çökmüştü çok :D bence futbol gayet eğlenceli bir şey

      Sil
  5. Hahaa ikinci el olmus desene 😁 yaslandirip vermis. Bencedeee 😁

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kuzenimde öyle bir potansiyel var sevgiliyken yapmış olabilir yıpratmıştır :D

      Sil
  6. Hugo çok güzeldi ama. Tuşlar arasında nasıl da yol alırdı. Bir de TV'yi arayan çocuklar yönlendirip hediye kazanırdı. Ne de heyecanlıydı. Şimdi ödül kazananlar tutarı çok yüksek de olsa sevinmeyi bile beceremiyor. Çocukluk yılları çok güzeldi, çok:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle çook güzeldii,hep katılmayı istemişimdir; ama annem izin vermezdi ben de çok fatura gelecek korkusundaan aramazdım

      Sil
  7. ne güzel bir konuya değinmişsiniz aynı şeyi düşünüyorum çoğu zaman ve şimdiki çocuklar için üzülüyorum sahi tabletler telefonlar yokken nasıl yemek yiyordu bu bebekler ? Çocukların birbiriyle değilde bilgisayar oyunlarına daldığı bu çağda paylaşım yönlerinin gelişmediğini keşfediyorum ve üzülüyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. nasıl yediriyorlardı bize değil mi :D gayette yiyormuşum valla tosun gibiymişim ben.bizim sitedeki çocuklar çok güzel oyun oynutorlar; ama o da neyden kaynaklı kapıda güvenlik var çıkamıyorlar dışarı

      Sil
  8. Ahhh . Ne güzel şeyler yazmışsınız . Ayrı ayrı her noktaya değinmişsiniz . O ne güzel , afacan bir anıdır öyle :) Çok keyifle okudum yazınızı . Birebir sizin gibi düşünüyorum . Olur da bir gün anne olursam çocuğumla büyük bir mücadelem olacak onu zamansız teknolojiden uzak tutmak için . Yanlış anlaşılmasın . Öğrensin bilsin her şeyi ama daha çocuk yaşta elinde telefon , tablet bağımlısı olmasın . Olmasın yani ... Sokaklarda koşsun dizini kanatsın . Ben gibi yaramaz olsun . Olsun yani :) Sevgiler ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim çook.ben bayağı bir afacandım nasip olursa ben de çocuğumu aynen öyle büyütmek istiyorum, iletişim becerisi olsun.sanal ortamda konuşuyor millet hep :D

      Sil
  9. :) şimdi hemen yanlız kalıp nete tele gömülmek istiyoz ivit :)

    YanıtlaSil