Hakkımda

Fotoğrafım

Deneyimlerim, üzüntülerim
, dileklerim burada sizlerle:) neşeli ol, hayatını yaşa;)

29 Temmuz 2016 Cuma

Aitsizlik

  Kendinizi hiç bir yere ait değilmişsiniz gibi hissettiğiniz oldu mu?Ben büyüdüğüm yeri çok seviyorum aslında, Hatay'ın pekte merkezi olmayan bir bölgesinde büyüdüm, öyle dediğime bakmayın, 15 dakikalık mesafedeydi büyüdüğüm yer.Okulum bitmiş, Amerika serüvenim bitmiş artık tamamen dönüş yapmıştım, yani herkes öyle sanıyordu.İstemiyordum, kalmak istemiyor kaçmak istiyordum, oradaki insanlardan, sorumluluklardan, beklentilerden.Ailemin karşı çıkmasına rağmen kararımı vermiştim, nişanlım İnegölde işe başlıyordu ve ben de gidecektim, ne de olsa evlenecektik 1 sene sonra ve düzenimizi orada kurmamız gerekecekti, hem boşu boşuna Hatayda herhangi bir iş yerine emek vermemiş olacaktım, bahanem buydu, oysa kaçıyordum.

  İnegöl'e dair pek bir bilgim yoktu, okuldaki ev arkadaşlarımdan biri buralıydı ve gayet modern, kıyafetleri benimkilerle eşit derecede açıklıkta biriydi, bakınca orada yaşayamamam için bir sebep yoktu bence, zaten aynı ülkede ne kadar farklı olabilir ki kültürler hem olsa bile banane, ben kimseyi umursamam ki, kimsenin dediğini yapmam ki diye düşünüyordum.Yine de tedbirli davranayım dedim, ilk haftamda balkonda oturuyorum henüz hiç bir mobilyam yoktu da, komşunun biri geldi yanıma, hoşgeldin dedi gülümsedim, bugün sitede bayanların havuzda yüzme günü gelmek ister misin dedi, sevindim ama biraz da çekindim, bu insanlar neyle yüzüyordu acaba, çekimser durduğumu görünce nedenini sordu, bende bikiniden başka bir yüzme kıyafetim olmadığını söyledim, güldü e dedi ne var bunda, bizim sitemiz faklıdır şehirden gel hadi.Bir sevindim ki anlatamam, hemen hazırlanıp koştum havuza, tabi ben pasta börekte bekliyordum ne biçim bayan günüydü bu.Sus dedim sonra kendime bak korkmanı gerektirecek bir şey yokmuş.Yeniyim kimseyi tanımıyorum, herkese gülümsüyor selam veriyordum, bize böyle öğretildi yani ne bileyim.Samimi bir ortamda büyüdük, değil komşularla oturduğumuz semtin tamamıyla selamlaşır ayaküstü sohbet ederdik, bazılarınıza tuhaf gelse de gerçekten bu böyle Hatayda, keşke gelip görebilseniz, ne demek istediğimi anlardınız.Yaz akşamları hele kızlı erkekli toplanıp sohbetin dibine vurmalar, bazen sahile gidip çekirdek çitlemeler.Farketmiyordu bizim için kız erkek oluşumuz; çünkü art niyet yoktu içimizde, e sevgili olanlar yokmuydu derseniz tabi ki oluyordu; ama kimse ötekine kötü bir şey yapmaya cesaret edemezdi, hepimizin ailesi biliyordu sonuçta kimler olduğumuzu, ailelerimizi, oyarlar valla, bana bişi olsa ailemden önce abilerim yani kuzenlerim vardı.Bunu neden anlattım, herkese karşı neden güler yüzlü olduğumu açıklamak için tabi ki de.

  Zaman geçti rutine bindi bir şeyler; ama ben nefes alamıyordum bu şehirde; çünkü yukarıda anlattığım gibi bir yer asla değildi.Kaçmak istiyordum buradan da; çünkü buraya da ait değildim ben, arkadaşım yoktu, çevrem yoktu, alıştığım hayat hiiiç yoktu.Sonra hayatıma girenler oldu, sevdim çokta değer verdim, burayı sevmesem de kalabilirim dedim.Onlara benzemeye çalıştım, kimseyi karıştırmadığım kıyafetlerimi değiştirmeye başladım, vazgeçilmezim kısa elbiselere şortlara hep veda ettim, uyarıldığım gibi insanlara karşı mesafeli olmaya çalıştım; ama hem işim gereği özellikle de yapım gereği sürekli insanlara gülümseyen bir insanım, ister müşteri ister başka biri ters bir şey söylediğinde kötü bir şey söyleyip susturamam da, yanlış anladılar bu yüzden beni, farklı şeyler düşündüler.Kırıldım içimdeki deli kızı hep dizginlemeye çalıştım; ama gördüm olmadı.

  Kendimi bir yere ait hissedemiyorum, buradan çekip gidesim geliyor; ama öteki yandan kalasım.Nefes alabildiğim yer mi burası, yoksa nefessiz kaldığım mı bilemiyorum.Bazen hayattan minicik bir işaret bekliyorum; çünkü ne yapacağımı bilemiyorum.PAS VER ALLAHIM!

5 yorum :

  1. Merhaba blogunuzu yeni keşfettim ve takibe aldım bende beklerim :) Sevgiler!

    YanıtlaSil
  2. Bir psikolojik danışman olarak size şunu önerebilirim,tabi ki yaşadığımız topluma uyum sağlamak önemli ama uyum sağlayım derken sizi siz yapan değerlerden vazgeçmemeniz gerekir.Denge önemli.Dilerim kısaca anlatabilmişimdir.Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
  3. olduğum gibi kabul edilemedim, misal ben kısa bişi giysem hemen göze batıyorum böyle desen ki çok güzel bi kızım boylu posluyum yok yani, ekonomik boy bir şeyim, ekonomik boydan da kısa :) ama niye ben dikkat çekiyorum bilmiyorum, hareketlerim göze batıyor,keşke olduğum gibi sevselerdi.

    YanıtlaSil
  4. hımm neden orda kalmaya mecbursun ki. devlet işi mi. gidemiyon mu?

    YanıtlaSil