Hakkımda

Fotoğrafım

Deneyimlerim, üzüntülerim
, dileklerim burada sizlerle:) neşeli ol, hayatını yaşa;)

30 Haziran 2016 Perşembe

Günlüklerim-8

  Nefes almak size de zor geliyor mu?Böyle göğsüm ile boğazım arasında bir bölge var nefes almamı zorlaştıran, bir şey batıyor sanki ruhum çekiliyor acı veriyor.Uçurumun tepesindeki insanın denize baktığı kadar boş bakıyorum etrafa, görmüyorum hiçbir şey, her şey puslu.Akmaz dediğim yaşlar birikiyor gözümde, akmasın lütfen görmesin kimse onları, gökyüzüne bakayım geri dönsün içime kimseler görmesin mutsuzluğumu.

  Anlatamıyorum, yetmiyor kelimeler ya da edebiyatım mı desem, havalı şeyler yazamıyorum, acıyor sadece.Üzmez hiçbir şey sanıyordum beni yaşadığım en büyük acıdan sonra, umuyordum aslında desem daha iyi; çünkü biliyorum en büyük acım dediğim her şeyden sonra daha büyük daha yeni bir acı konar yüreğime.Çok şey istemedim aslında ben bu hayattan dedikleri gibi doyumsuz biri de değilim, küçük şeylerle mutlu olurum demiyorum, çünkü bir parça sevgi küçük bir şey değil benim için, kocaman gözümde:)Sevgi istedim, huzur istedim en sevdiklerim hep yanımda olsun.

  Ben kimseyi üzmek istemedim bu hayatta, bile bile can acıtmadım, intikam almadım hiçbir zaman, ha düşündün mü diye sorsanız tabi ki düşündüm hem de türlü türlü işkenceler ettim kafamda; ama yapmadım; çünkü kendimi biliyorum yapsam sonrasında kendim pişman olurum, kendim üzülürüm ben bu değilim neden yaptım diye.

  Canım yanıyor anlamak bu kadar mı zor, kendimi ifade mi edemiyorum etrafımdakiler mi beni anlamıyor.Çığlık atmak istiyorum, boğazım acıyor.Her şey nasıl tepetaklak oldu bir anda.Hayal kırıklığına uğrattın dedi annem bana, biri okulun öteki de bana kalsın.Gözlerim doldu, ben mi istemiştim böyle olmasını, tıplık öğrenci Meltem, parlak bir gelecek vaat eden Meltem.Benim için bu planları yaparken ne annem ne öğretmenlerim bana sormamıştı oysaki gerçekten ne istediğimi, yani ben onları da hayal kırıklığına uğrattım; ama ne var biliyor musunuz babamı arayıpta üniversiteye hem benim hem kardeşimin yerleştiğini söylediğimiz günü babamın sonradan anlatması, dizlerimin bağı çözüldü mutluluktan konuşamadım bir yere oturmak istedim demesi hep mutlu etmiştir, gururlandırmıştır beni.Tabi şimdi beni görüyorsa eğer hala o gururlu baba gibi midir bilmem.Belki dedikleri gibi kemiklerini sızlatıyorumdur, babasının kızı değilimdir belki de.

  Bazen anlamsız bir şekilde öylesine yaşadığımı düşünüyorum, bazen değil aslında çoğu zaman.Amacın ne beklentin ne bu hayattan diye soruyorum kendime, cevabım yok kendime verecek tek bir cevabım bile yok.Vazgeçip gitmek istiyorum her şeyden; ama o bile bir lüks benim için.Kaldır kafanı Meltem ve gülümse, ne olursa olsun sadece gülümse; çünkü bu hayatta yapabileceğin başka hiçbir şey yok.

Sizin için buraya 2 şarkı bırakıyorum







Hiç yorum yok :

Yorum Gönder