Hakkımda

Fotoğrafım

Deneyimlerim, üzüntülerim
, dileklerim burada sizlerle:) neşeli ol, hayatını yaşa;)

1 Haziran 2016 Çarşamba

Günlüklerim-7

  Dert anlatmaya, şikayetlenmeye korkar oldum valla; çünkü ne zaman ağzımı açsam hemen bi tokat patlatır gibi patlatıyor cümleleri insanlar suratıma.Şikayetlenecek bir şeyim yokmuş; çünkü beni çok seven bir kocam, evim, arabam, işim varmış.Tamam çok şükür bunların hepsine, şükür sağlıımda yerinde; ama yani hiç mi dertlenmeyelim canım.

  Bugün hasta hissediyordum işe gitmedim.Vay efendim benim bu ağrılarım hep strestenmiş, neyi kafama takıyormuşum, hiç mi etraftaki insanlar görmüyor muşum.Lan hastalandm ya o kadar.Evet bazen düşüncelerimin ardı arkası kesilmiyor; ama ben bu hayatı kendime zehir etmeye çalışmıyorum ki.Olabildiğince dertlenmeme çalışıyorum; korkuyorum Allahın beni daha zor bir şey ile sınamasından korkuyorum, o yüzden şikayetlenmemeye çalışıyorum; ama sizce de üstüme gelmiyorlar mı böyle yaparak?

  Şöyle bir göz atalım hayatıma, işe erken gitme derdim yok 10 da işbaşı yapıyorum, hemen ayy ne güzel iş o öyle demeyin uyarıyorum bak, 9 buçukta uyandığım zaman rahatlıkla yetişebiliyorum; çünkü makyaj yapmayı sevmiyorum, saçlarımda kıvırcık olduğundan yapılmaya ihtiyaç kalmıyor e bunlar da ekstra zaman sağlıyor.Neyse işte, işim de zor değil ama çok sıkıcı, bir koltuk firmasının dış pazarına bakıyorum, işim daha çok maillerle sipariş takipleriyle oluyor, akşam 6 buçukta çıkıyorum o zamana kadar işte kitap okuyan, blog okuyan, bazen dizilere saran bi Meltem görüyorsunuz ve bence bu çok sıkıcı.

   Hayır inkar etmiyorum elimdeki nimetleri.Özellikle sağlığımın yerinde olması, insanın hayatında onu seven birilerinin olduğunu bilmesi çok güzel; ama her şeye rağmen bazen benim de canım sıkılabiliyor, kendimi köşeye sıkışmış hissedebiliyorum.Çoğunuza göre şımarıklık bu, şükürsüzlük; ama inanın öyle değil.Yaşadığım bazı şeyler büyümeme yardımcı oluyor canımı acıtıyor ve ben bana kızarlar, bunu mu dert ediyorsun diye söylenir dururlar korkusundan ağzımı açamıyorum.Siz söyleyin ben ne yapayım?

5 yorum :

  1. Ben de bu yazma bolluğu nerden geliyordum hep aylaklıktan :P işin şakası her işin kötü bir yanı vardır.. bence bunu avantaja çevirmeye çalış.. mesela kitap ve bir şeyler izlemek güzel bir yöntem.. ben en iyi şiirlerimi en aylak zamanlarımda yazıyordum insan bir yerden sonra depresif moda bağlıyor.. :)

    YanıtlaSil
  2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
    2. ya valla bi ara konuşmayı unutmuştum, çenesi durmayan kızım normalde memlekete bi gitttim herkes konşuyor ben bakıyorum.okumak izlemek bi yere kadar somrası boğuyor :s

      Sil
    3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil